Wanneer ben je voor het laatst ergens aan begonnen zonder te weten hoe het zou aflopen?
Waarschijnlijk is dat langer geleden dan je denkt.
Als volwassenen zijn we gewend geraakt om eerst zeker te willen weten dat iets lukt voordat we eraan beginnen. We willen geen fouten maken. We willen niet falen. En als we iets maken, dan moet het eigenlijk meteen mooi zijn.
Juist daardoor zetten we creativiteit op afstand.
We vertellen onszelf dat we geen tijd hebben.
Dat we de juiste materialen missen.
Dat we eerst een cursus moeten volgen.
Dat we niet weten waar we moeten beginnen.
Maar eerlijk?
Vaak zijn dat geen praktische bezwaren.
Het zijn beschermingsmechanismen.
Want zolang je niet begint, kan het ook niet mislukken.
Kinderen denken daar heel anders over.
Ze pakken een stift, een schaar of een pot verf en beginnen gewoon. Ze ontdekken onderweg wat werkt en wat niet. Ze maken fouten, lachen erom en gaan weer verder.
Als volwassenen zijn we dat speelse experimenteren langzaam kwijtgeraakt.
Zonde.
Want juist tijdens het experimenteren ontstaan de mooiste inzichten.
Niet omdat het eindresultaat perfect is, maar omdat jij ontdekt wat bij je past.
Creativiteit vraagt daarom geen talent.
Ze vraagt moed.
De moed om jezelf toestemming te geven om iets te maken dat misschien helemaal niet perfect is.
En misschien is dát wel precies wat je nodig hebt.
Mijn definitie van creativiteit
Creativiteit is iets unieks maken door te experimenteren, te ontdekken, plezier te maken en vooral bij jezelf te blijven.
Als je weet dat dit creativiteit is, ervaar je ook de kracht ervan: creativiteit ontspant, verbindt en geeft je waardevolle inzichten.
Probeer het zelf (5 minuten)
Pak een vel papier.
Teken in één minuut zoveel mogelijk cirkels.
Geef vervolgens iedere cirkel in vier minuten een andere invulling. Maak van de ene een zon, van de andere een ballon, een gezicht, een bloem, een klok of iets totaal anders.
Het hoeft niet mooi te zijn.
Merk eens op hoeveel ideeën er vanzelf ontstaan zodra je jezelf niet meer probeert te bewijzen.
